Goleniowscy radni miejscy nie chcą utworzenia Komisji Etyki. Brzmi to fatalnie? Może i brzmi, natomiast – swoją opinię na ten temat wyrażałem już jakieś dwa tygodnie temu – decyzja jest bardzo rozsądna.
Nie dlatego przecież, że reprezentanci mieszkańców gminy Goleniów mają przyzwolenie do tego, żeby zachowywać się nieetycznie. Ale dlatego, że, jak doskonale pokazał przebieg wczorajszej dyskusji na ten temat, powołanie takiego „trybunału” więcej by rodziło problemów, niż domniemanych korzyści. Poczynając od tego, jakimi walorami musieliby się wykazać członkowie komisji (a jak któryś w uniesieniu zaklnie szpetnie, to jeszcze będzie się nadawał czy nie?), przez umocowanie prawne werdyktów i ewentualnych kar oraz politycznie uwarunkowaną stronniczość tychże, po koszty związane z dodatkami dla radnych, biorących udział w takich obradach. No niech ktoś to w miarę jasno, w punktach i paragrafach opisze.
Naprawdę, kwestie kontrowersyjnych wypowiedzi reguluje z grubsza Kodeks Cywilny i jeśli ktoś czuje taką potrzebę, to niech idzie z oburzającym go komenatrzem do sądu. Ostatecznie, w przypadku radnych – niech decyduje tak zwana opinia publiczna łamane przez wyborcy. Miejscy radni, motyla noga!, chyba niekoniecznie powołani są do zajmowania się materią tak siłą rzeczy ocenną, jak etyka. Nie po to ich wybieraliśmy.
Ciekawe, swoją drogą, że podczas dyskusji padła sugestia (autorstwa bodajże radnego Andrzeja Różańskiego), że głosowanie przeciwko utworzeniu Komisji Etyki może skutkować „chłostą” w lokalnych mediach. I w gruncie rzeczy był to jedyny argument, mogący przekonać uczestników debaty do powołania komisji. O tyle pokraczny, że przecież elementarzem etyki radnego powinno być głosowanie po prostu racjonalne, zgodne z własnym sumieniem i oceną sytuacji, a nie wynikające z groźby późniejszej połajanki ze strony tego czy innego dyżurnego malkontenta. Mnie samego w to wliczając.
